السيد نعمة الله الجزائري (مترجم: فاطمه مشايخ)

573

قصص الأنبياء (النور المبين في قصص الأنبياء والمرسلين) (قصص قرآن) (به ضميمه زندگانى چهارده معصوم ع) (فارسى)

( الامالى ) با استناد به امام سجاد ( ع ) مىفرمايد : وقتى امير المؤمنين ( ع ) از جنگ با خوارج بازگشتند ، از بيابان زوراء عبور كرده و به مردم فرمودند : اينجا زوراء است ، پس به سرعت حركت كنيد و از اينجا دورى نماييد ، چون وقوع خسف ( فرو بردن زمين و وقوع گسل ) در اينجا سريعتر از فرو رفتن ميخ در ديوار كاه‌گلى است . وقتى به عينة السّواد رسيدند ، در آنجا راهبى را در صومعه‌اى ديدند ، راهب عرضه داشت : در اين سرزمين پياده نشويد ، حضرت از علّت آن سؤال كردند ، راهب گفت : چون در اينجا كسى جز پيامبر و وصىّ او كه در راه خداى عزّ و جلّ جهاد كرده پياده نمىشود ، و ما اين مطلب را در كتب خود يافته‌ايم . امير المؤمنين ( ع ) فرمود : من وصىّ سيد انبياء ، سيد اوصياء على هستم ، راهب گفت : ما در روايات خود خوانده‌ايم ، وصى محمّد ( ص ) از خاندان قريش و مرديست كه موى پيشانيش كم است ، امير المؤمنين ( ع ) فرمود : من همو هستم ، راهب بسوى آن حضرت شتافت و گفت : من صفات تو را در انجيل خوانده‌ام ، مطابق شريعت اسلام بر ما نازل شو ، اينجا سرزمين براثا خانه مريم ( س ) و عيسى ( ع ) است . امير المؤمنين ( ع ) پياده شد و به جانب موضعى رفتند و با پاى خود ضربه‌اى به زمين زدند ، ناگهان چشمه‌اى از زمين جوشيد ، حضرت فرمود : اين چشمه‌ايست كه خداوند براى مريم از زمين بيرون آورد ، سپس فرمود : اين نقطه را تا هفده ذراع بشكافيد ، چنين كردند ، ناگهان به سنگ سفيدى رسيدند ، حضرت فرمود : اين سنگيست كه مريم ( س ) عيسى را روى آن وضع حمل نمود و مريم در همين جا نماز خواند [ 1 ] . ( التهذيب ) از امام سجاد ( ع ) در بارهء آيهء فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَكاناً قَصِيًّا [ 2 ] نقل مىكند : مريم بوسيله طى الارض از دمشق خارج شد تا به سرزمين كربلا رسيد و عيسى را در موضع قبر حسين ( ع ) وضع حمل نمود و شب همان روز بازگشت .

--> [ 1 ] اين سنگ سفيد هم اكنون در مسجد براثا در حوالى بغداد وجود دارد ، سنگى بسيار خوشبو و معطّر است كه به اذن الهى نام چهارده معصوم عليهم السلام با خط بسيار خوش و خوانا روى آن حكّ شده است . ( مترجم ) [ 2 ] سوره مريم ، آيه 22 .